Δέχομαι την κάθε είδους κριτική απλά είχα χωρίσει κ μ ταίριαζε το μουντό Τορίνο.
Παρά την ομαδάρα που είχανε ήθελα να φτιάξω τη δική μου Γιουβέντους. Με πιτσιρικάδες ήρεμα κ μεθοδικά. Φυσικά ο στόχος από την αρχή λεγόταν Αντναν Γιανουζάι. 3-4η σεζόν η ομάδα άτρωτη (λόγο μπάτζετ) αλλά χωρίς champions league. Η μια αναποδιά διαδέχεται την άλλη κ την 7η σεζόν τρώω 4 απ τη Μίλαν ( 0-1 στο 60' κ 2-0 στο Τορίνο) με 2 γκολ Μπορίνι!! Σπάω... Ξανά... Κ σαν να μην έφτανε αυτό πρόταση απο Ρεάλ. Ο Ανιέλι δν με θέλει κ το ξέρω. Ετοιμάζω βαλίτσες. Το σκέφτομαι ξανά. Μπαίνω στα αποδυτήρια. Όλοι βουβοί. Ακόμα κ ο "πολλής" Καβάνι δεν με κοιτάει στα μάτια. Ο Γιανουζάι (που πια είναι άντρας) με κοιτάει "Μείνε" μου λέει, τίποτα δεν τέλειωσε. Παίρνω τηλ επί τόπου τον Πέρεθ "Όχι..." "Μα..." Κλείνω το τηλ. "Αν δεν το πάρουμε του χρόνου... Φεύγω και σεις γ...ε!!!". Στους 16 Σίτυ. Καλώς τα παιδιά 3-0 στο Τορίνο. 4-1 με οριακή πρόκριση. Εξω Κοβατσιτς. Επόμενος Βενγκερ. Άνετα με 2 νίκες. Στους τέσσερις η Γιουνάιτεντ του Μουρίνιο. Εξω Γιανουζάι, Κοβατσιτς και Κορέα. Με ενα winger. Tielmans σε ρόλο αριστερου εξτρεμ!! 2-0 στο Ολντ Τράφορντ. Δεν απελπίζομαι. Στο Τορίνο συντελείτε η Ραψωδία του Λουκάκου 3-0 κ φύγαμε για τελικό. Εκεί περιμένει(ποια άλλη;) τη Ρεαλ που έφτυσα το καλοκαίρι. Μέρος: Μπερναμπέου!!! Στα αποδυτήρια απλά λέω "Κλείςτε τους το σπίτι...!!!" 0-1 Λουκάκου, 0-2 Ποκμπα, 0-3 Φίερο κ στο τέλος ο Γιανουζάι "ξευτιλίζει" τον Κασίγιας έρχεται κ μ αγκαλιάζει! "Στο χα πει!!!" ..
Χρίστος Κοκαράκης
Παρά την ομαδάρα που είχανε ήθελα να φτιάξω τη δική μου Γιουβέντους. Με πιτσιρικάδες ήρεμα κ μεθοδικά. Φυσικά ο στόχος από την αρχή λεγόταν Αντναν Γιανουζάι. 3-4η σεζόν η ομάδα άτρωτη (λόγο μπάτζετ) αλλά χωρίς champions league. Η μια αναποδιά διαδέχεται την άλλη κ την 7η σεζόν τρώω 4 απ τη Μίλαν ( 0-1 στο 60' κ 2-0 στο Τορίνο) με 2 γκολ Μπορίνι!! Σπάω... Ξανά... Κ σαν να μην έφτανε αυτό πρόταση απο Ρεάλ. Ο Ανιέλι δν με θέλει κ το ξέρω. Ετοιμάζω βαλίτσες. Το σκέφτομαι ξανά. Μπαίνω στα αποδυτήρια. Όλοι βουβοί. Ακόμα κ ο "πολλής" Καβάνι δεν με κοιτάει στα μάτια. Ο Γιανουζάι (που πια είναι άντρας) με κοιτάει "Μείνε" μου λέει, τίποτα δεν τέλειωσε. Παίρνω τηλ επί τόπου τον Πέρεθ "Όχι..." "Μα..." Κλείνω το τηλ. "Αν δεν το πάρουμε του χρόνου... Φεύγω και σεις γ...ε!!!". Στους 16 Σίτυ. Καλώς τα παιδιά 3-0 στο Τορίνο. 4-1 με οριακή πρόκριση. Εξω Κοβατσιτς. Επόμενος Βενγκερ. Άνετα με 2 νίκες. Στους τέσσερις η Γιουνάιτεντ του Μουρίνιο. Εξω Γιανουζάι, Κοβατσιτς και Κορέα. Με ενα winger. Tielmans σε ρόλο αριστερου εξτρεμ!! 2-0 στο Ολντ Τράφορντ. Δεν απελπίζομαι. Στο Τορίνο συντελείτε η Ραψωδία του Λουκάκου 3-0 κ φύγαμε για τελικό. Εκεί περιμένει(ποια άλλη;) τη Ρεαλ που έφτυσα το καλοκαίρι. Μέρος: Μπερναμπέου!!! Στα αποδυτήρια απλά λέω "Κλείςτε τους το σπίτι...!!!" 0-1 Λουκάκου, 0-2 Ποκμπα, 0-3 Φίερο κ στο τέλος ο Γιανουζάι "ξευτιλίζει" τον Κασίγιας έρχεται κ μ αγκαλιάζει! "Στο χα πει!!!" ..
Χρίστος Κοκαράκης
No comments:
Post a Comment